Zelfwerkzaamheidsinitiatieven.

Hoe kan de overheid beginnen met een platform voor zelfwerkzaamheidsinitiatieven? De overheid heeft met de WMO het initiatief bij de burgers en organisaties neergelegd en de verwachting uitgesproken dat zij “het” zelf gaan doen. Adviseurs en hun organisaties richten hun pijlen op de overheid om van daaruit de nieuwe werkelijkheid vorm te geven. Want waar zit hun verdienmodel nu de overheid taken afstoot? Wie pakt op wat er afgesloten wordt? Hoe gaan burgers zich organiseren nu hèt niet meer voor hen gedaan en betaald wordt?

Opbouwwerk en buurtwerk en activiteiten als “Straatafspraken” zoals ” hier groeten wij elkaar!”, dat gaat nu voorbij. Als er iets in zit dat burgers willen behouden, dan zullen we dat wel zien als het gelukt is. De Overheid trekt zich terug op de wettelijke kaders en daaruit voortvloeiende taken op het gebied van sociaal economische zekerheid en de instituten die bij die taken horen. De taken worden verkaveld tussen de bestuurslagen. Dat geeft een grote impuls aan de sociale cohesie in buurten en wijken, aan empowerment van burgers. Zij gaan het nu immers zelf doen! Cohesie omdat je bij elkaar te rade gaat als je iets wilt weten of hulp nodig hebt. Een goed voorbeeld van een bruisend netwerk van zelfwerkzaamheid is  http://www.makersendoeners.net/.

Sinds 2006 is op www.marktplaatsvrijwilligezorg.nl. een platform ontstaan voor burgers die elkaar willen helpen. Nu is dat www.vrijwilligerswerkrotterdam.nl   geworden per 1-1-13. Deze sites kunnen je inspireren. In deze voorbeelden zie je dat burgers zich hergroeperen in kleinere verbanden waarin zij elkaar ondersteunen. In kerken èn moskeeën èn sportkantines kun je met elkaar koken en / of  eten en “doe je” de manier waarop je met elkaar om wilt gaan. In straten en buurten kun je op de lege hoekjes en de velden die nu braak liggen groenten en fruit inzaaien dat je kunt oogsten en opeten. Want de grond is wel gekocht door de gemeente, door ons allen dus, voor de bouw van woningen die niet gebouwd hoeven te worden. Dat schept ruimte voor ander gebruik. De droom van groter groeien is uit elkaar gespat en met dat wat voor handen is gaan we met elkaar aan het vernieuwen op een duurzame manier.

Coöperaties worden georganiseerd door mensen die duurzame energie willen gebruiken en dat zelf gaan regelen met zonnepanelen of windmolens. In buurten waar koophuizen staan zullen buren met elkaar de sfeer bepalen omdat een slechte sfeer de huizenprijs doet dalen. In huurhuisbuurten zal de corporatie afspraken maken met huurders en eigen maatregelen treffen in het beheer van de wijk. Als je er niet bij past, verhuis je toch.             

Kinderen van oude ouders (vijftig plussers) zoeken elkaar op om met elkaar zorg op maat aan hun ouders te geven, elkaar daarin bij te staan. Ook om de thuiszorg zodanig in te kopen dat het aan de normen van ouders en hun al gepensioneerde kinderen voldoet en aansluit op de mogelijkheden van de kinderen. Idem voor andere leeftijdsgroepen.

Gemeenten nemen hun rol op zich met een andere vorm van regie die past bij de mondige burgers die we ondertussen in Nederland hebben. We kijken de kunst af bij groepen nieuwe Nederlanders die nog steeds zo in sociale cohesie leven. We geven het een facelift met de moderne gemakken van deze tijd.  Tegelijk zal bepaald aanbod verder afgebouwd worden omdat de zorg in al die bejaardenhuizen te duur wordt.             

ZZPers organiseren hun kringen van collega’s met een daarbij horende vorm van sociale steun zoals die waar vroeger de “DEL” (= draagt elkanders lasten) of de Coöperatie uit voort is gekomen. Internet is een machtig middel daarbij en de blogs en trainingen vliegen je om de oren. Via internet organiseren buurten hun supportsysteem.                                   

Universiteiten richten zich op innovatie en gemeenten zullen daar ideeën vandaan halen over de manier waarop zij met technische middelen eenvoudig kunnen besturen. Groepen burgers zoeken daar innovaties om nieuw werk van te maken. Droom of werkelijkheid? Dat zoeken we op in het platform voor zelfwerkzaamheidsinitiatieven.

Stelling: De verwachting dat groepen zichzelf organiseren in cohesief verband en daar je beleid op baseren en bezuinigingen op inboeken, is riskant gedrag. Op zoek naar de start van initiatieven. Welk overheidsgedrag van de gemeente past daarbij? Welk besmettelijk gedrag kunnen we detecteren bij gemeenten en burgerinitiatieven die tot het gewenste succes leiden?  

Geertien Pols

Advertenties

Over Grassroots Inclusion

In Grassroots Inclusion werken Geertien Pols en Gert Rebergen samen aan onderwerpen die te maken hebben met zeggenschap en handelingsruimte voor mensen die niet of onvoldoende in staat zijn een en ander zelf te organiseren.
Dit bericht werd geplaatst in Empowerment, Participatieladder, WMO, Zeggenschap en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.