WMO-meubilair.

Het Wmo-meubilair bestaat uit ladders, banken, keukentafels en hopelijk stoelen, om ff uit te puffen.

Ladders.                                                                                                                                         We ladderen wat af in het sociale domein.  We hebben participatieladders, de straatladder, woonladders, werkladders, de OGGZ-ladder, de levensladder, zelfredzaamheidladders en maatschappelijke ladders.                                                                                                              We doen al dan niet begeleid ons best om periodiek op eender welke ladder een sportje te klimmen of te voorkomen dat we gaan dalen. Ouders doen er veelal alles aan om hun kinderen het beter te laten krijgen dan zijzelf. En als we dalen verbloemen we dat graag door de schijn zo lang mogelijk hoog te houden.  Maar voor verreweg de meeste mensen is zo’n ladder een heuse Jakobsladder (Genesis 28:12): een hele lange ladder naar de top in een droom. En men weet al bij de eerste sport dat het ultieme einde nooit bereikt zal worden. Net zoals in de kunst is een klimladder in het sociale domein vaak een lijdenswerktuig.                                                                                                                        Lekker schuin staande ladders, om na verloop van tijd pijnlijke voetzolen van te krijgen.

Banken.                                                                                                                                           En dan die banken. Die kennisbanken met bewezen en onbewezen, fantasierijke en oersaaie,  deskundige en gezond verstand, wetenschappelijke en praktijktheoretisch, N = veel & N = 1, uiterst ingewikkelde en recht voor z’n raapse interventies. Met die schier eindeloze randdebiele en wetenschappelijke indelingen, ambtelijke beleidscategorieën, voorbedachte geldgestuurde in- en uitsluitingen, om meer onderzoek vragende suggesties en lukrake samenraapsels.                                                                                                      Lekker zittende bankjes, om als deskundige in of achter te schuilen.

Keukentafels.                                                                                                                              Wie gelooft er nou in dat het keukentafelgesprek dat in het kader van een WMO-aanvraag onder invloed van de aanbodprofielen en cliëntindelingen, afkomstig van goedwillende en speciaal daarvoor ingehuurde adviseurs, in de praktijk door WMO-consulenten vraaggestuurd vorm te geven is? Niemand toch, behoudens de adviseurs natuurlijk. Maar dat is hen niet kwalijk te nemen, zij verdienen hun brood ermee. En ook de WMO-consulenten die het wordt verboden om zelf na te denken.                                         Dat bij vraagsturing de vraag belangrijker is dan het professioneel weten en uit dien hoofde de vrager meer stem heeft dan de deskundige, dus dat de deskundige het spoor van de vragende volgt en niet andersom, krijgt geen kans aan de keukentafel.                            Wedje maken? Alleen om de eer?

Stoelen.                                                                                                                                       Rust, reinheid en regelmaat eisen een stoel om ff uit te puffen. Om de klokken gelijk te zetten en trots te zijn op hetgeen is bereikt. Steeds weer achter de vodden te worden gezeten om te klimmen of dalen te voorkomen, is alleen goedgetrainde bergliefhebbers gegeven. Niet de gewone burger.                                                                                               Oké, een stoel, laat staan een fauteuil, is in deze tijd misschien iets te comfortabel. Laat het dan in ieder geval een faldistorium of een kruk zijn. Een vluchtheuvel met zitgelegenheid; uit compassie.

Gert Rebergen                                                                                                                      deeltijdactivist

Advertenties

Over Grassroots Inclusion

In Grassroots Inclusion werken Geertien Pols en Gert Rebergen samen aan onderwerpen die te maken hebben met zeggenschap en handelingsruimte voor mensen die niet of onvoldoende in staat zijn een en ander zelf te organiseren.
Dit bericht werd geplaatst in Empowerment, Participatieladder, WMO en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.