Delen vóór eigenbelang? Hopeloos ouderwetse romantiek.

Sociale media doen de mens geloven dat sharen de beste en kortste weg is naar succes. Bij ‘sharen’ ontstaat ‘samen / partnerschap’ en kans op win-win, is de redenering. Als het delen vóór het eigenbelang wordt gezet, is er sprake van een romantisch ideaal óf (economische) uitbuiting. 

Laatst maakte ik digitaal een afspraak bij m’n kapper. Deze kapper is een deskundige knipper (zegt mijn meisje die elke dag naar het resultaat moet kijken), én op afwijkende tijden open. Ook kan ik boeken bij mijn favoriete wasser & knipper. Kortom: ingericht naar wensen van de klant.                                                                                                                     Om te kunnen boeken moet je inloggen. Om te kunnen inloggen, moet je een account aanmaken. Om een account te krijgen, moet je gegevens invullen; naam, telefoonnummer en mailadres voor de bevestiging; dat spreekt voor zich. Maar………… mijn kapper wil en moet (want het zijn verplichte velden) ook de straatnaam weten, het huisnummer, de postcode, de woonplaats, m’n geboortedatum en of ik regelmatig kom.                            Adres en geboortedatum? Mijn kapper zal me toch niet een weekje vóór mijn verjaardag een reminder komen brengen? Dat ik me nog even mag komen opkalefateren om gesoigneerd DE dag te beleven? Ik wist niets beters te verzinnen dan als geboortedatum in te vullen: 01-01-1951. Lekker puh. De software had niet door dat ik ‘m te grazen nam.

Je koopt iets of je gaat in op een uitnodiging om gratis aan deel te nemen (bijv. Facebook). Daarvoor moeten gegevens worden ingevoerd. De prijs van het gekochte betaalt de koper. Kortom: de uitruil lijkt restloos afgehandeld. De koper heeft het gekochte artikel. De verkoper heeft echter niet alleen de tegenprestatie (het geld), maar ook informatie over de koper. Die informatie is geld waard. En daar ziet de verplicht gulle gever niets van terug. Neem TomTom. Gaat aan geabonneerden info over files geven. TomTom doet dat door de info te bundelen die automobilisten naar TomTom sturen. De klant betaalt dus een abonnement op de dienst die hij zelf levert.

Als de computer opdracht krijgt om een paar keer hetzelfde te doen, lukt dat vaak niet. Uiteindelijk krijg je dan een scherm met de vraag of je wel of niet het probleem wilt rapporteren. Ik klik dan altijd op ‘Niet verzenden’. Want ik wil (tegen beter weten in) niet dat Windows weet dat ik bij tijd en wijle een sufferd ben. Het keuzescherm geeft een mij welgevallige illusie. Lang niet alle softwareverkopers creëren een dergelijke illusie. Velen gaan ervan uit dat gegevens die tijdens het gebruik van de software door de softwareleverancier mogen worden ingezien. Men verwijst dan graag naar de gedachte dat we in het tijdperk van sharen leven. Anders denkenden zijn hopeloos ouderwets. Dat men die gedachte niet voor zichzelf maar exclusief voor de ander laat gelden, komt duidelijk naar voren als de gebruiker vraagt om ook inzicht te krijgen in de gegevens van anderen.

Het is onverstandig om mensen die zeggen dat we in het tijdperk van delen leven, het voordeel van mijn twijfel te geven. Ik share alleen wat ik zelf sharen wil en laat me niet meer aansporen om zonder tegenprestatie (ruil, exchange) iets te sharen waarin anderen speciaal geïnteresseerd zijn. ‘To share’ betekent iets anders dan ‘to share out’.

Gert Rebergen                                                                                                             deeltijdactivist

Advertenties

Over Grassroots Inclusion

In Grassroots Inclusion werken Geertien Pols en Gert Rebergen samen aan onderwerpen die te maken hebben met zeggenschap en handelingsruimte voor mensen die niet of onvoldoende in staat zijn een en ander zelf te organiseren.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Delen vóór eigenbelang? Hopeloos ouderwetse romantiek.

  1. Beste deeltijdactivist. Volgens mij is sharen een vreemd woord voor coöperatie. Daar is Nederland groot mee geworden. Maar dan zijn het mensen van vlees en bloed die je ook echt kent en aan kunt spreken als zij iets doen wat buiten het coöperatieve doel valt. Het digitale sharen is ongrijpbaar en ïn the cloud”. Dat zou er voor pleiten te “sharen” in een coöperatief besloten netwerk. Wat computer programma’s betreft werkt Ubuntu zo dat gebruikers met elkaar het programma sterk en veilig maken en houden.
    Geertien

Reacties zijn gesloten.